maatschappelijk essay

hoe komt links aan de macht?

links aan de macht: en nu? 

een politiek program


Als een machthebber mensen niet goed behandelt en een gevaar is voor hun toekomst, maar desondanks steeds maar weer een meerderheid voor zich weet te winnen, mag je dan democratie heel even terzijde schuiven om deze machthebber succesvoller te kunnen bekampen? Gaat elke revolutie niet zo? Het is heel gevaarlijk natuurlijk. Want is er wel eens een machthebber al snel weer helemaal teruggetreden? Er is altijd wel een reden te vinden om de zelfuitgeroepen noodtoestand steeds weer te verlengen.

Of is dit alles een zwaktebod en slechts een 'oplossing' voor het, wegens gebrek aan resultaten, niet kunnen volhouden van wél democratisch blijven proberen te overtuigen? Overtuigen door nietaflatend te blijven beuken met argumenten? Maar kan dat dan zonder een zuurpruim te worden? Zuurpruimen worden niet serieus genomen. Maar wordt er wel gebeukt eigenlijk? De vraag stellen is haar beantwoorden. En helaas kan dat niet gezegd worden van de rechtse elite, die heel geraffineerd alles omdraait en alle ruimte in de media krijgt om de voortdurende herhaling haar vernietigende werk te laten doen. Er moet dus domweg weer geschreeuwd en gescandeerd worden door links.



Waarom ligt de vakbond qua ledenaantal al jaren op z'n reet? Door het pluche aan alle kanten. Aan de kant van het bestuur natuurlijk, waarom zou de bond daarin veschillen van enig ander instituut, maar ook aan de kant van het gewone lid, en tenslotte ook nog aan de kant van het jonge potentiële lid. Bestuur dat al jarenlang voornamelijk onderhandelt met de (rechtse) elite vervreemdt zichzelf onherroepelijk van degenen die ze vertegenwoordigt. Het gewone lid op zijn beurt heeft het veel beter dan vroeger (vaak alleen maar dankzij het tweeverdienerschap, maar dat maakt hier niet uit) en heeft dus simpelweg veel meer te verliezen dan pakweg dertig jaar geleden. Een vuist maken met het risico je vaste baan te verliezen, je zou in deze tijd wel gek zijn!... Dan maar willens en wetens procentje voor procentje steeds meer uitgebuit worden, het gaat immers toch nog (net)... En ja, het potentiële jonge lid dat zorgeloos mooie dingen koopt want nog bij moeder thuis woont, waar zou die zich druk om maken?

Toch vormen vakbondsleden, juist door hun offerbereidheid van het betalen van contibutie, en hun daardoor mogelijk gemaakte georganiseerdheid én tijdelijke economische onafhankelijkheid (de stakingskas), het minst door het pluche aangetaste machtsblok dat je tegen de uitbuitende rechtse elite kunt inzetten!

Inmiddels, mei 2013, ben ik tot lid verkozen van het nieuwe orgaan 'ledenparlement' van de FNV. Ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben van het zelfkritisch vermogen van de 'FNV in Beweging'... Zelfreinigend is nog een stap verder natuurlijk, maar ik ben er nu dus zelf bij om er alles aan te doen dat het niet meer om het pluche gaat.

(Nu, eind augustus 2013, slechts drie maanden later, doe ik er werkelijk ook alles aan, en is eveneens duidelijk geworden dat echte verandering in de bond alleen door de niet-aflatende passie van kaderleden bewerkstelligd kan worden.)

(Weer ruim een jaar later: ondanks grote inspanningen nog steeds geen stap verder: het inhoudelijk en procesmatig centralisme blijkt taaier dan taai, maar het grootste deel van het ledenparlement is niet te overtuigen van wat daar verkeerd aan is...)


reageer


links:

http://www.monbiot.com/

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2/home/707974286/Thomas-von-der-Dunk/actualiteit/index.dhtml

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2/home/707974291/Marcel-van-Dam/actualiteit/index.dhtml

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/6214/Pieter-Hilhorst/article/detail/2850728/2011/08/16/Pieter-Hilhorst-Is-links-misschien-te-beschaafd.dhtml

http://www.grenzeloos.org/

http://socialisme.nu/blog/



Naar mijn weten gebruik ik geen cookies, maar dit is de wettelijk verplichte cookiemelding. OK