macht: hoeveel, of beter gezegd: wat voor schouders zijn sterk genoeg om macht te dragen zonder te veranderen (in machtsmisbruikers met elitair gedrag, of, op zijn best, in contraproductieve consolideerders)?

doping

een democratisch organisatiemodel

de erkenning van de slechte mens / de aanpak van de slechte mens, oftewel: het onzichtbare, maar immense leger der psychopaten

bedotten en laten bedotten

slechte intenties en evolutie



Hoe gaan we het prisoner's dilemma oplossen? Dus hoe gaan we zorgen dat we kiezen wat voor ons allemaal het beste is, en niet wat alleen voor ons eigen ikje ogenschijnlijk het beste is? Bij dit soort dilemma's gaat het om 1. van elkaar weten wat je gaat doen en 2. elkaar kunnen vertrouwen. Dus, als het je al lukt om bij stap 1 te bewerkstelligen dat de meeste mensen de goede keuze willen gaan maken, hoe voorkom je dan dat mensen met die voorwetenschap dan uiteindelijk toch de verkeerde, maar voor hen individueel beste keuze gaan maken?

Dit probleem speelt vaak een beslissende rol, onder andere bij milieuproblematiek en bij het streven naar machtsbehoud.

milieuproblematiek:

ik blijf verkwisten en vervuilen ik ben vanaf nu zuinig en schoon
de anderen blijven verkwisten en vervuilen      de wereld en dus wijzelf gaan sowieso naar de knoppen, maar tot het zover is kan ik nog genieten van alles waar ik nu al van geniet, en dus blijven verkwisten en vervuilen ik span mij in en ontzeg mij dingen terwijl het niets helpt
de anderen zijn vanaf nu zuinig en schoon ik kan met een gerust hart lekker onbeheerst blijven genieten en de wereld wordt toch gered we redden de wereld en onszelf maar ik moet mij er wel voor inspannen en dingen voor ontzeggen


streven naar machtsbehoud:

ik streef naar machtsbehoud ik maak mijzelf verkiesbaar
de meesten streven naar machtsbehoud mijn organisatie gaat ten onder, maar zolang behoud ik tenminste mijn privileges ik stel mijn privileges in de waagschaal terwijl het niets helpt
de meesten maken zichzelf verkiesbaar mijn organisatie blijft waarschijnlijk bestaan, en zolang als het geaccepteerd wordt, behoud ik ook nog mijn privileges mijn organisatie krijgt waarschijnlijk de beste leiding en heeft daarmee de grootste kans dat zij blijft bestaan


Als je zo kijkt, lijkt dit het failliet van het economisch liberalisme, dat immers beweert: als iedereen naar het maximale voor zichzelf streeft, levert dit de meeste welvaart voor de hele samenleving. Maar zelfs al zou het prisoner's dilemma niet toepasbaar zijn op het gebied van welvaartsniveau; hét vereiste instrument van het economisch liberalisme, de vrije markt, blijkt een onbestaanbaar begrip. En inderdaad... failliet dus.

Nee, zoveel mogelijk mensen de juiste keuze laten maken, kan het beste door die mensen te organiseren, want dan voeg je, naast je inhoudelijke argumenten, sociale druk toe. En precies dit is natuurlijk wat de vakbonden (zouden moeten) nastreven!

Gevonden: interessant standpunt over moraliteit van Thomas Sankara (vermoord Afrikaans revolutionair): arme mensen (de uitgebuitenen) kunnen zich niet permitteren de moraliteit van de rijke mensen (de uitbuiters) over te nemen, omdat daarmede slechts de macht van de rijken zal worden gediend. Met andere woorden: zij, de uitgebuitenen, mogen dus simpelweg niet gehoorzamen aan wat de uitbuiters te berde brengen, hoe redelijk dat soms ook klinkt.

Probleem is dan weer dat de mensen om allerlei redenen vaak niet te porren zijn om hun morele en democratische rechten ook daadwerkelijk uit te oefenen. Zoiets vereist flink wat inspanning, wekt verwachtingen en heeft tegelijkertijd altijd onzekere uitkomsten. Men laat zich liever verdoven door materiële welvaart die hen op elk moment weer kan worden afgepakt. Een andere verdoving is die van het kankeren: wel alles uit gemakzucht aan bepaalde elites willen overlaten, en dan kankeren als het niet goed is, is blijkbaar een geliefdere keuze voor velen dan die van de inspanning van de zelfverantwoording, de verwachtingen en de onzekere uitkomsten. Maar hiertegenover kun je weer stellen dat de mens het ook helemaal nergens leert: het feit dat hij rechten heeft, met elkaar zelfverantwoording zou moeten dragen en daarin ook geoefend raken. Die oefening kan hij verkrijgen met de 'open source democratie'!


reageer


Naar mijn weten gebruik ik geen cookies, maar dit is de wettelijk verplichte cookiemelding. OK